• તું રાહ જો.

    “ભુખ્યાંજનોનો જઠરાગ્ની જાગીયો ?”

    “એતો સુતો ક્યાય હશે અભાગીયો !”

    “ક્યારે પ્રભુજી અવતાર ધારશે ??
    ક્યારે ભુખ્યા પેટની આગ ઠારશે ?
    ક્યારે થશે આતમ શાંત બાપડો ?

    ઉધ્ધાર થાશે શું કદીય આપડો ??!”

    “તું રાહ જો, અગ્ની જરુર ‘લાગશે’ !!

    – જુ. ૮/૧૧/’૦૯

  • નસીબનો ડંખ્યો…

    કર્મનો સીદ્ધાંત ક્યારેક મોટી છટકબારી જેવો જણાય છે.

    ગરીબોની દશા જોઈને કશું ન કરી શકનારાઓ, કે પછી ગરીબોની ગરીબી કાયમ રાખીને પોતાની છલકતી તીજોરીઓને ન્યાયી ગણાવનારાઓ,

    આ કર્મના સીદ્ધાંતને નામે અસમાનતાને પોષે છે. ‘યદા યદાહિ ધર્મસ્ય’વાળું રુપકડું વાજું વગાડવાનું હવે સૌને ફાવી ગયું છે, ગમી ગયું છે. કોઈ ગરીબોની મદદે આવવાનું નથી.

    કારણ ???

    એઓનાં પુર્વ–કર્મોનુ ફળ !!! ( જય હો )

  • સહપાઠીઓ

    • 23,914
  • હાજર

  • નેટજગત

  • free counters
  • Archives

શરદનાં હાઈકુ

ૠતુ–કાવ્યો

નદી ભરાય
એટલું  લૈને પાણી
વાદળી ઉડે.

ભાદરવાના
ચોક્ખા આભે ચાંદલો
રાજ ભોગવે.

દીવાળી કાજે
ચાંદની  શરદની
ધૉળતી ભીંતો.

વર્ષા,જલથી
નવડાવે  ધરાને
શારદી, દુધે.

– જુગલકીશોર.

પાંચ આદિલ–વીરહહાઈકુઓ !

આ દિલાંજલી !
–જુગલકીશોર

આદિલ ગયા –
ભરચોમાસે કોરી
નદીએ રેત.

આદિલ ગયા –
નગર મૌન; શબ્દો
ગઝલે દ્રવે.

વતન માટે
રચી ગઝલો; હવે
‘વતન’ વાટે !!

આદિલ ગયા
ગઝલે ભીનાં સૌનાં
આ દિલ, રહ્યાં !!

કબર પર
ફુલોમાં ગઝલના
મહેકે શબ્દો.

પાંચ આદિલ–વીરહહાઈકુઓ !

આ દિલાંજલી !
–જુગલકીશોર

આદિલ ગયા –
ભરચોમાસે કોરી
નદીએ રેત.

આદિલ ગયા –
નગર મૌન; શબ્દો
ગઝલે દ્રવે.

વતન માટે 
રચી ગઝલો; હવે
‘વતન’ વાટે !!

આદિલ ગયા
ગઝલે ભીનાં સૌનાં
આ દિલ, રહ્યાં !!

કબર પર
ફુલોમાં ગઝલના
મહેકે શબ્દો.

બારમાસી અણુકાવ્યો.

                       
           કારતીકીને              માગશરને         પોષ થથરે
      આંગણે  નવું  વર્ષ ;   તાપણે ટાઢ  રમે   ગરમાવો   ગોદડે
          રંગોળી ખુશ             સૂરજ મૂંગો.        તારલા ટાઢા.
 
                        માઘ વાગોળે         ફાગણ ખેલે 
                     હુંફાળી સ્મૃતિ, શોકે   બુલ્બુલ  કરે  જાણ 
                          ખરે પાંદડાં.           કેસૂડો ધગે.
 
          ચૈત્રને આંબે      ચૈત્રને સોંપી          વસંત વીત્યે 
      કેસરિયાં  શમણાં  ટ્ હૌકો, વસંત પોઢે  કોયલ  ઘુંટે  રાગ
          મંજરી સેવે.         ફૂલ-સાથરે.          મરસિયાનો.
 
                     વસંત વીતી,         આંબે મંજરી 
                લાલ આંખો [...]

બારમાસી અણુકાવ્યો.

                       
           કારતીકીને              માગશરને         પોષ થથરે
      આંગણે  નવું  વર્ષ ;   તાપણે ટાઢ  રમે   ગરમાવો   ગોદડે
          રંગોળી ખુશ             સૂરજ મૂંગો.        તારલા ટાઢા.
 
                        માઘ વાગોળે         ફાગણ ખેલે 
                     હુંફાળી સ્મૃતિ, શોકે   બુલ્બુલ  કરે  જાણ 
                          ખરે પાંદડાં.           કેસૂડો ધગે.
 
          ચૈત્રને આંબે      ચૈત્રને સોંપી          વસંત વીત્યે 
      કેસરિયાં  શમણાં  ટ્ હૌકો, વસંત પોઢે  કોયલ  ઘુંટે  રાગ
          મંજરી સેવે.         ફૂલ-સાથરે.          મરસિયાનો.
 
                     વસંત વીતી,         આંબે મંજરી 
                લાલ આંખો [...]

પતંગ.

                                          પતંગી અણુકાવ્યો..

                              આકાશ–ધાબે

                                         કપાયેલા    પતંગે
                                           સંધાય  હૈયાં.
                    ધાબા ઉપર                                  આકાશે ચગે 
                સંધાયા, તૂટ્યા તાર                          હૈયું ; દોર  કોઇની
                    ફીરકી શાંત.                                  ફીરકી સાંધે.
                                              આકાશી ધાબુ
                                           કપાયલા    પતંગો
                                               ઘાયલ હૈયાં.

અણુ કાવ્યો

                             
       સ્મૃતિઓ  હવે                          ટપાલી લાવ્યો
      ગણગણતી  શાંત                    મુંગી  પંક્તિઓ  વચ્ચે
        મધપુડામાં.                             ટૌકો  તમારો.
                 
                          નીરવ  શાંતિ
                        સભામાં; ભાષણના
                           ખખડે  શબ્દો.
         મર્યા,તો કહે                           પક્ષ પલ્ટાની       
      ‘પાટલી બદલી’આ                   મોસમ  ખીલી, સુની
          મૃત્યુ પક્ષમાં.                         પડી  પાટલી.
                           નદી  ભરાય
                        એટલું  લૈને  પાણી
                            વાદળી ઉડે.
          બપોરિયાનું                           ફટાકડાનું
       તેજ  મથે  ઢાંકવા                  તડતડ   સંગીત
           સુર્ય પ્રકાશ.                      ધુમાડો ગાય.
 
 
         [...]