સુર્ય ને કોડીયું.

કોડીયું !   (ઉપજાતી-પરંપરીત)

                  –જુગલકીશોર.
એ સુર્ય
ત્યાં શો ભડકે બળી રહ્યો,
પ્રજ્વાળતો,
શાશ્વત તેજરાશી !

ને
કોડીયું એક
જલી રહ્યું હ્યાં–
અંધારને મુંઝવતું મીઠું મીઠું !

અમાપ
આકાશી પટે પુરે
શી રંગોળીઓ સુર્ય
અજાયબીભરી !

ને
કોડીયું ગોખ થકી
નીહાળે–
રંગોળી આંગણ રચી
નવલા પ્રભાતની.

બ્રહ્માંડની
દીવ્ય અનંત લીલા
પ્રકાશતી શાશ્વત–
કોટી સુર્યો
ઝંખાવતી !

ને
અહીં કોડીયું
એક ઉજાળતું રહે
એને મળી તે
ક્ષણ.


Advertisements

2 thoughts on “સુર્ય ને કોડીયું.

  1. ને
    અહીં કોડીયું
    એક ઉજાળતું રહે
    એને મળી તે
    ક્ષણ.

    આ પંક્તી ઘણી જ ગમી.
    સમગ્ર કાવ્યમાં બહુ જ સરસ તુલના. ‘પરંપરીત’ ની મીઠાશ અને નવલતા પણ માણ્યાં.

    Like

આપનો પ્રતીભાવ –

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  બદલો )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  બદલો )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  બદલો )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  બદલો )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.