કાળ–ચાકડો (છ ઋતુઓનું ચક્ર)

કાળ–ચાકડે (અનુષ્ટુપ)   ઝાલી   હેમંતનો  હાથ, શીશીરે  સાચવ્યો   રુડો શીયાળો; મળતાં લાગ, વગાડ્યા દાંત–ડાકલાં. ટાઢે  ધ્રુજવીયું    લોક,   રજૈયે   હુંફ     ઉજવી – તન્મને   તગડાં   કીધાં,  વસાણાં  ખવડાવીને !   વસંતે  ચાર્જ  સંભાળ્યો,  કેસુડે પ્રગટ્યા દીવા, ખર્ખર  ખરીયાં  જુનાં; રંગગંધે  સજ્યાં  નવાં. ગ્રીષ્માડી આવતાં, એણે  કાળો કેર કરી … વાંચન ચાલુ રાખો કાળ–ચાકડો (છ ઋતુઓનું ચક્ર)

Advertisements

‘પરત’ થયેલી કવિતા !

શેં ?! ––––––––––––––––––––––––– શબ્દ છે અર્થ છે તોય આ કાવ્ય શું વ્યર્થ છે ? ભાવ છે વિચાર છે કાવ્ય-વ્યવહારને શોભતો પ્રચાર છે. જૂથનાં જૂથ છે પ્રશંસા કાજ તત્પર સદા Youth છે. કવિસભા કવિતસંમેલનો રાજ-સહયોગ ને જ્યોતિષોએ કહ્યો કુંડળીયોગ છે. પ્રેસ છે પુસ્તકોને પ્રકાશિત થવા 'ખાસજન'ની નવાયેશ છે. મૂલ્ય... શું આજ મૂલ્યાંકનોનું કશું મૂલ્ય છે.... વિવેચનો … વાંચન ચાલુ રાખો ‘પરત’ થયેલી કવિતા !

જીવતાં જગતીયું : “ઘર વેચીને કાયટું કરજો”

પરમ મીત્ર ગોપાળભાઈ પારેખે મોકલેલી પ્રસાદીનું વીતરણ : ––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––– ઘર વેચીને કાયટું કરજો (જમભૂમિ પ્રવાસી, રવિવાર /28/10/2018/મધુવન પૂર્તિ/પાનું:4) કાવ્યયાત્રા/ઉદયન ઠક્કર દળણાં ના દાણા ખરા બપોર ચઢ્યે દાણા રે કાઢવા ઊંડી કોઠીમાં ડોશી પેઠાં રે લોલ કોઠીમાં પેઠાં ને બૂંધે જઈ બેઠાં ભૂંસી લૂછીને દાણા કાઢ્યા રે લોલ સાઠ સાઠ વર્ષ લગી કોઠી રે ઠાલવી પેટની … વાંચન ચાલુ રાખો જીવતાં જગતીયું : “ઘર વેચીને કાયટું કરજો”

૯ સુરસુરીયાં !

એક શ્વાસે રચાયેલી પ્રતીપંક્તીઓ – મુળ સર્જકોની ક્ષમા–વંદના સાથે નીરખને મગજમાં કોણ ઘુમી રહ્યું, એક હું એક હું એમ બોલે !! આપણો ચીંતવ્યો અર્થ કૈં નઈં સરે, શાંતીથી ઉંઘ–આરામ કરવો ! એક ચતુરને એવી ટેવ, પથ્થર થકી બનાવે દેવ ! વગર પાણીએ કરે સ્નાન, મોંમાં પાંત્રીસ કેરું પાન ! ‘તું નાનો હું મોટો’ એવો ખ્યાલ … વાંચન ચાલુ રાખો ૯ સુરસુરીયાં !

જાગીને જોઉં તો………..!

અવઢવ (છંદઃ પરંપરીત ઝુલણાં)   જાગીને જોઉં તો જગત ઝાંખું દીસે; ઝાંખુંઝાંખું બધું સપન ભીંસે......   ઉંઘમાં ભોગવ્યા ભોગનું જે વધ્યું અટપટું ચટપટું ખટમીઠું તે બધું જાગતી આંખનાં દ્વાર ભીડે.........   જાગવું – ઉંઘના ભોગને ઝાંખવા; ઉંઘવું – ‘જગતી’* રે વાસના પાંખમાં. ઉંઘવું–જાગવું બેઉ પીડે !...........   ઉંઘવું દોહ્યલું – “જાગશું, જાગી જાશું પછી માંહ્યલુ … વાંચન ચાલુ રાખો જાગીને જોઉં તો………..!

ભવીષ્યનો વાચક કોઈ જાગશે –

જાતને સવાલ (ઉપજાતી)   લખી, લખી પુસ્તક–પોથીઓ ઘણી, મોટા રચ્યા મેં દળદાર ગ્રંથ હા; મઢ્યા અલંકાર, કર્યાં સુશોભનો, ઉડાડિયા કલ્પનના ફુવારા !   લેખો, કવીતા, ગઝલોય, વારતા ને હાઈકુ, મુક્તક, જોક્સ, નાટકો – નાખ્યાં લખી; વ્હેંચી દીધાં નીશુલ્ક ! શો NETનો લાભ બધો લીધો મેં ! પરંતુ રે, ક્વોન્ટીટી–મોહમાં મેં ક્વૉલીટીને છેહ દીધો  હશે તો … વાંચન ચાલુ રાખો ભવીષ્યનો વાચક કોઈ જાગશે –

મારાં ગાંધીકાવ્યો !!

ગાંધીવંદ્…….ના ! (છંદ : શીખરીણી)   હણ્યો એને તોયે ધરવ ન થયો આ જગતને; દઈ આદેશોને ફગવી સઘળા  તર્પણ કર્યું. મઢ્યો એને ફ્રેમે, સરજી કંઈ શીલ્પો, સ્થીર કર્યો; ગલી, રસ્તે, ખુણે, લખી લખી દીધાં નામ, સરજ્યા નવા ગાંધી–માર્ગે વીવીધ ‘વ્યવસાયો’ શરુ કર્યા ! હતો દીધેલો જે સરળતમ તે મારગ ભુલી – તને ભુલાવાને નીત નીત … વાંચન ચાલુ રાખો મારાં ગાંધીકાવ્યો !!